Home / Media

De Mentaal-Emotieve training is beschreven in twee boeken.

Het eerste boek: "Ik zal stil naar je luisteren", geschreven door Rob Zondag verscheen in 2003.

Het tweede boek: "Leer mij jou te begrijpen", ook geschreven door Rob Zondag is verschenen in 2009.

Rob Zondag, 1939, is eclectisch hypno- en psychosociaal therapeut, ontwikkelaar van de Mentaal-Emotieve Training en oprichter van de IMET-organisatie welke bestaat uit een ontwikkelingsorganisatie, een behandelinstituut en een opleidingsinstituut.

Hieronder leest u meer over deze uitgaven.

Ook staan op deze pagina een aantal video's die met eetstoornissen te maken hebben.

Media

Onderstaande video's zijn uitgezonden door de KRO onder de titel "Vel over probleem" en geven een beeld van mensen die lijden onder anorexia.

Uitzending 1

Dim lights Download

 

Uitzending 2

Dim lights Download

 
Media

Het eerste boek over de IMET methode:

Cover boek

"Ik zal stil naar je luisteren"

Methode IMET: succesvolle behandeling bij eet-, angst- en dwangstoornissen

Sinds september 2009 is het dit boek uitverkocht. Heeft u belangstelling in de herdruk, laat u dit dan weten door hier het belangstellingsformulier in te vullen.

Aantal pagina’s: 328
ISBN nummer:  90.58.60.217-6
Verschenen: september 2003
Auteur: Rob Zondag
Prijs: € 16,95

Voor de tekst op de achterzijde van de omslag en fragmenten uit het boek, klik de "lees meer button hieronder.

 
Media

Het tweede boek over de IMET methode:

Cover boek

Leer mij jou te begrijpen

Een menselijke benadering bij de opvoeding, en bij de preventie en behandeling van identiteitsstoornissen die leiden tot eet-, angst- en dwangproblemen.

Sinds mei 2009 is dit boek zowel in de reguliere boekhandel als via internet te verkrijgen.

Aantal pagina's: 367
ISBN13 nummer: 97.89.04.94.00.56.9
Auteur: Rob Zondag
NURcode: 777
Prijs: € 16,95

Klik op de "Lees meer" button voor de achterzijde van de cover en meer informatie.

 
Media

De geheime taal van eetstoornissen

Peggy Claude-Pierre is psycholoog en moeder van twee dochters. Beide dochters kregen anorexia, waarvan de jongste in zeer ernstige mate. Peggy's ervaringen met haar kinderen vormen de basis van haar werk. Ze bezocht verschillende hulpverleners die haar slechts vertelden wat er al in de boeken stond: anorexiapatiënten hebben hun ziekte aan zichzelf te wijten, willen aandacht trekken, streven een onhaalbaar schoonheidsideaal na, en zo meer. Maar Claude-Pierre besefte dat de ziekte van haar dochters meer inhield. Het was alsof er een negatief wezen in hen zat, dat hen dwong zichzelf te vernietigen, omdat ze het niet meer waard waren te leven. Dat was de reden waarom de reguliere behandelmethoden geen succes hadden. De negatieve stem bleek altijd sterker.

Ondanks het feit dat de jongste dochter Nikki al door de artsen was opgegeven, bleef Peggy Claude-Pierre voor haar dochter vechten. Langzaam bouwde zij aan het welzijn van haar kind, heel langzaam begon zij de strijd te winnen. Tijdens dit proces schreef zij alles op: de uitspraken en daden van haar dochter, maar ook die van zichzelf. Haar methode werkte: Nikki herstelde volledig.

Na de genezing van haar dochters opende Peggy Claude-Pierre een kliniek voor kinderen met eetstoornissen. Door ruimtegebrek kunnen alleen de ernstigste gevallen worden toegelaten. Desondanks genezen uiteindelijk al haar patiënten. De aanpak is niet gericht op het wegnemen van het schuldgevoel - immers, er is geen schuldige - maar op het sterker maken van de eigen persoonlijkheid, zodat de patiënt zichzelf uiteindelijk kan bevrijden van de verlammende ziekte.
In het boek De geheime taal van eetstoornissen; ISBN 90-225-2322-5 beschrijft Peggy Claude-Pierre deze baanbrekende en succesvolle methode.

(Bron: op enkele gewijzigde woorden na overgenomen van de achterkant van de omslag van het bovenvermelde boek.)

Peggy Claude Pierre

De methode van Peggy Claude-Pierre werd tot eind 1999 13 jaren met groot succes toegepast in haar instituut "Montreux" in Canada. Op grond van een aantal Canadese wetten moet het instituut nu worden opgeheven. Daarmee wordt echter geen oordeel gegeven over de effectiviteit van de visie die achter de behandeling staat.